اولین تپش قلب پس از یک‌سال‌ونیم؛ یادگار یک جوان اصفهانی

اطلاعیه روابط‌عمومی انجمن امداد و درمان حضرت زهرا (س) – بیمارستان الزهرا (س) اصفهان

گاهی قلب یک انسان، حتی پس از رفتنش، می‌تواند تپش زندگی را در کالبد دیگری ادامه دهد…
این روزها بیمارستان الزهرا (س) اصفهان شاهد یکی از ماندگارترین صحنه‌های بخشش و انسانیت بود؛ صحنه‌ای که از قلب یک خانواده داغدار آغاز شد اما به زندگی چندین انسان پایان بخشید.

جوان ۱۸ ساله اصفهانی، پس از مرگ مغزی، با تصمیم بزرگ و الهام‌بخش خانواده‌اش، راهی شد تا نور امید را در دل بیماران چشم‌به‌راه روشن کند. اعضای حیاتی او قرنیه‌ها، کلیه‌ها، کبد و قلب هر کدام سفیری شدند برای ادامه زندگی.

خانواده این جوان عزیز تنها یک خواسته داشتند؛ قلب فرزندشان باید اهدا شود و تا سالیان سال بتپد و همین عشق بود که نخستین پیوند قلب پس از یک‌سال‌ونیم را در اصفهان دوباره ممکن کرد؛ تپشی که از آغوش یک خانواده داغدار برخاست و در سینه بیماری نیازمند جان دوباره یافت.

روند انتقال اعضا نیز با سرعت و دقت انجام شد:
قرنیه‌ها برای پیوند به بیمارستان فیض اصفهان منتقل شد.
قلب که خواسته اصلی خانواده بود، برای پیوند به بیمارستان چمران ارسال و توسط دکتر میر محمد صادقی با موفقیت پیوند شد.
کلیه‌ها در بیمارستان خورشید اصفهان مورد پیوند قرار گرفت.
و کبد نیز در اتاق عمل بیمارستان الزهرا (س) توسط دکتر اسلامیان به بیماری منتظر، زندگی دوباره بخشید.

امروز ما نه تنها شاهد یک ایثار بزرگ بودیم، بلکه به اهمیت زیرساخت‌های درمانی نیز بیش از همیشه آگاه شدیم. آرزوی ما این است که با تکمیل و تجهیز اتاق‌های عمل جدید در بیمارستان الزهرا (س)، بتوانیم همه مراحل برداشت و پیوند اعضا را در همین مرکز انجام دهیم؛ تا ریسک انتقال کاهش یابد، زمان طلایی حفظ شود و بیماران بیشتری شانس دوباره زیستن پیدا کنند.

این قلبی که امروز در سینه‌ای تازه می‌تپد، امید را به ما یادآوری می‌کند؛ امیدی که می‌تواند با همراهی مردم، خیرین و دستان مهربان جامعه، هر روز پررنگ‌تر شود.

با یک اهدا زندگی را دوباره آغاز کنیم

از همه همشهریان و نیکوکاران دعوت می‌کنیم اگر تمایل دارند در توسعه امکانات درمانی و تجهیز اتاق‌های عمل این مرکز مشارکت داشته باشند، می‌توانند از طریق درگاه پرداخت آنلاین انجمن امداد و درمان حضرت زهرا (س) یا تماس با شماره خیریه، در این مسیر انسان‌دوستانه سهیم شوند. بی‌تردید هر میزان همراهی حتی کوچک می‌تواند در نجات جان انسان‌ها و ادامه تپش امید در قلب بیماران مؤثر باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *